اولين ديدار بر خاك سرد

سيروس عزيزم فردا بر تربت ابدي تو خواهم آمد و با هم صداي راجر را گوش خواهيم داد و براي اولين بار به خود شهامت مي‏بخشم و برايت شعر خواهم خواند.

از كدامين شاعر؟ كدام شعر؟ تو بگو - چه سخت است در محضر تو شعر خواندن و حتي شعر در دست داشتن. به پاس آن همه سال كه ما مي‏نشستيم – با تو و در برابر تو، رخ در رخ، و تو مي‏گفتي و مي‏گفتي و من و ما چون كودكان مشتاق دانستن با ولع گوش فرا مي‏داديم و تو بي هيچ تكبري از گنجينه‏ي بي انتهاي داشته هايت ما را سيراب مي‏كردي.

هر چند بيش از پيش تشنه‏تر مي‏شديم. ديگر چه كسي به ما خواهد آموخت كه براي هنرمند بودن و مهمتر از آن انسان بودن بايد چگونه بود؟