به چه نوع موسیقی علاقه مند هستید ؟
نگاهی به موسیقی مدرن غرب
یادداشت کیارش:
من به موزیک ( با محتوا ) مدرن غربی علاقه مند هستم و برای اینکه از سلیقه ی شما دوستان هم در رابطه با این سبک و یا دیگر سبکها آشنا شوم ، تصمیم به طرح این بحث نموده ام.
از آنجایی که ما برای شنیدن موسیقی ، زمان نسبتن زیادی را صرف می نماییم ، انتخاب
نوع و سبک آن از اهمیت بالائی برخوردار می باشد.
تنوع و تفاوت سبک موسیقی انتخاب شده در مقاطع خاص، ارتباط مستقیمی با سلیقه و شناخت شنونده از موسیقی دارد. افراد زیادی هستند که همانقدر که موسیقی کلاسیک
برایشان با اهمیت است، به موسیقی محلی و فولکلوریک نیز توجه نشان می دهند.
برای نمونه خود را مثال می زنم : من همانطور که در زمانی خاص با یکی از آثار چایکوفسکی به آرامش می رسم ، در جائی دیگر صدای جاودان استاد علاءالدین و یا
ترومپت و صدای لوئیس آرمسترونگ مرا تا احوالات خوش رهنمون می گردد.
از نظر من این را نمی توان گسیختی سلیقه نامید، بلکه معجزه ی موسیقی است که تا بدین
حد ظرفیت و قابلیت های خویش را در انتقال احساسات به منصعه ی ظهور می رساند.
موسیقی احساسی ترین زبانی مشترک بین ملل گوناگون می باشد که نیازمند هیچ گونه ترجمه ای نیست. زبانی که در دورترین نقطه ی آفریقا نواخته می شود و آنگاه در آنسوی گیتی و بدون هیچ واسطه ای درک می گردد.
با توجه به تاریخ و قدمت موسیقی کلاسیک و طبقه بندی انواع آن ، می توان اذعان داشت که علاقه مندان به موسیقی کلاسیک به شناخت کافی از این سبک و انتخاب خود رسیده باشند .
اما در خصوص موسیقی مدرن غربی که بحث اصلی ما می باشد شرایط متفاوت تر است.
تنوع سبک و ازدیاد خواننده گان و گروه ها ی مرتبط با آن، باعث گردیده تا متناسب با تعدد آنها طرفداران بیشتری نیز داشته باشند. مبنای بحث من در برگیرنده ی موزیک محتوا محور می باشد، نه همه ی گروه های موجود مانند گروه های نامتعارف " Rap یا Heavy Metal و ... که بیشتر قشر جوان را در زمره ی طرفداران خود قرار داده اند. (با احترام به دوست داران این گروه ها، باید اضافه نمایم که معمولن موزیک ارائه شده توسط چنین گروه هایی ، خالی از محتوای مورد انتظار موسیقی دانان وعلاقه مندان به موسیقی با محتوا می باشد. یکی از مهمترین دلایل آن نیز عدم برخورداری از شعر معناگرا و با مفهوم است) .
نظر من پیرامون سبک هایی مانند:POP, JAZZ, RACK, BLUES, REGGAEو .... می باشد که در هر کدام از این سبکها خواننده ها و گروه های با کلاسی فعالیت دارند.
وقتی به گذشته نگاهی داشته باشیم، سیر رشد و تحول در گروه های صاحب سبک را به خوبی
مشاهده خواهیم نمود. آنهایی که از جوانی تا میانسالی با آثار هنری خود، در کویرنابارور
و بی سرانجام موسیقی کوچه بازاری ، ما را سیراب نموده اند.
هر کدام از ما که علاقه مند به یکی یا چند نفر از این خواننده گان و یا گروه ها باشیم ، بدون شک با اثری از آثار آنان ، خاطرات خوبی از لحطات زنده گی در ذهنمان تداعی خواهد شد.
من در نظر دارم برای یادآوری برخی از این خواننده ها و گروه ها که ممکن است مورد علاقه ی بعضی از شما دوستان هم باشند، به معرفی آنان بپردازم.
خواننده هایی مانند: خوزه فلیسیانو، کارلوس سانتانا، جو ساتریانی ،باب مارلی ،باب دیلان،
گری مور، اریک کلاپتون ،شرلی بیسی ،لئونارد کوهن، الویس پریسلی ، تام جونز، جوون بایز، دمیس روسس، خوزه ایگلسیاس، مارک نافلر (دایر استریت) دیوید گیلمور و راجر واترز ( پینک فلوید)،برایان آدامز، اسموکی، فیل کالینز، کریس دی برگ، آلن پارسونز و ... همچنین گروه هایی مانند: اِلوی، بی جیز، پینک فلوید،رولینگ استون، بیتلز، آببا، کـَمِل، جوی ، اسکورپیون، جتروتال، جیپسی کینگ و ... بسیاری دیگر از هنرمندان موزیک مدرن غرب که نام بردن از آنها در این متن نمی گنجد.شرحی از نامبردگان بالا در پستهای بعدی تقدیم خواهم کرد.
این گونه بررسی ها (به نوبت) شامل دیگر سبکهای موسیقی نیز خواهد شد.
بنابراین از شما دوستان عزیز درخواست دارم که، هرسبکی از موسیقی که مورد علاقه تان می باشد، در خصوص آن نظرات خود را مبذول دارید.
با هم بودن را تجربه کنیم،آنگونه که از یکدیگر بیاموزیم و در تبادل داشته هامان بی پروا باشیم، چون باران.
آنگاه که تفاوت انتقاد و انتقام را آموختیم-به شناخت خود و درک دیگران رسیده ایم.