تو در دهان شعر می مانی

و مرگ به خود بنازد

که بر زبان ها حرارتی گرفته و

چه جانبی زیباتر

از تو یا چون شما می بیند

کلمه.

با خواب خود به هفتگل

بال های تو منتشر به دنیا شد

اگر چه پیش از این می دیدی

نام تو را که می تکانم

زمین به آسمان شبیه تر است

چشم هایم که چشمه می شود.

 منبع: مجله بین المللی نوشتا - شماره نه۹ - ص ۱۵

از: وبلاگ آقای هرمز علی پور