به احترام تمام مردانی که مرد ماندند و می مانند تا آنگاه که بگویند : مَـرد مـُرد

پیشتر این داستانک را به نظر شما دوستان رسانده بودم، اما امروز با مردی روبرو شدم – کوه مرد.

مردی  که توشه ی فرزندانش را با پینه های دستانش می شناخت و ترحم را توهین می دانست نه تنگ دستی را. چنان سرگذشتی داشت که بسختی تا دور شدنش تاب آوردم.

او که رفت من ماندم و حجمی از تاسف – نه به حال او، به حال خودم و خودمان. او که بود؟ او چه بود؟

گریستم و می گریم (هنوز هم ) و باید سخت گریست. به حال خودم و خودمان.

ای انسان با خود چه کردی؟

مروري بر نیچه و  نیهیلیسم مورد نظر وي

یادداشت کیارش:

در خصوص نیهیلیسم و معانی کاربردی و لغوی که پیرامون آن وجود دارد به دفعات دیده و خوانده ایم. با توجه به اینکه همواره برداشتها ی ادبی و یا فلسفی به مرجع ای پایدار و در خور ارجاع نیاز دارد، برای تعریفی درست از واژه ی نیهیلیسم، می توان فریدریش نیچه را مناسب ترین آن در مقام مقایسه نام برد. فیلسوفی با دیدگاه های منحصر به فرد و تکرار نشدنی.

او که با معرفی خود به عنوان نیهیلیست کبیر، این واژه را در دنیای فلسفی و اجتماعی خود بارز نمود. بدون شک با خواندن متن پیش رو برای دستیابی و یا مقایسه با داشته های خود در رابطه با نیهیلیسم متضرر نخواهیم شد.

ادامه ی مطلب را مطالعه فرمایید.

ولادیمیر مایاکوفسکی

مایاکوفسکی شاعر درام نویس و فوتوریست انقلابی روسی، در سال 1894م. در روستای بغدادی استان کوتايیسی گرجستان در قفقاز به دنیا آمد.
آغاز تا پایان زنده گی وی سراسر مبارزه بود.زنده گی شخصی او تاثیر بسزایی در شعرش و بالندگی سبک فتوریسم در آثارش داشت.
او تا سن 20 سالگی سه بار بازداشت و بیش از یک سال زندانی سیاسی شده بود.
آشنایی او با مردان نامی روسیه همچون واسیلی کامنسکی و بورلیک،آغاز مرحله ای نو در زنده گی او بود.
بی شک گسترش و بالندگی سبک فوتوریسم روسیه مرهون ولادیمیر مایا کوفسکی است. توسعه حقیقی و پذیرفته شدن آن به عنوان سبکی مستقل و دارای شخصیتی منحصر به فرد،در پی تلاشها و سروده های منحصر به فرد اوست.
ابر شلوار پوش اولین شعر او دراین سبک پس از شکست عشقش به ماریا آلکساندوردنا دنیسووا،دختری جوان از مردم اودسا،در ژانویه 1904 سروده شد،بگونه ای مورد توجه طرفداران این سبک قرار گرفت که آنرا قله شعر روزگار لقب دادند.
اگرچه ترکیب نوین کلمات و جملات در این گونه شعر ممکن است عجیب به نظر آید،اما وضوح پیام و قدرت جنبه تصویر پردازی شعر،جذابیت زیادی دارد.
سرانجام در سال 1930 ولادیمیر مایاکوفسکی به زنده گی خود که دمادم آمیخته با رنج عشق،دردهای جامعه و مردم،مبارزه با ظلم حاکم و تعصبات ادبیات روسیه بود،پایان داد.چند بند زیر،بخشی از احتمالا آخرین شعر مایاکوفسکی است که پس از خودکشی در جیبش یافتند:
...
نگاه کن چه سکونی بر جهان فرومینشیند،
شب، آسمان را فرو میپوشاند به پاس ستارگان
در ساعاتی اینچنین، آدمی برمیخیزد تا خطاب کند
اعصار و تاریخ و تمامی خلقت را.

ابر شلوارپوش
فکرتان خواب می بیند
بر بستر مغزهای وارفته
خوابش
نوکران پروار را می ماند
بر بستر آلوده
باید برانگیزم جل خونین دلم را
باید بخندم به ریشها
باید
عنق و وقیح
ریشخند کنم
باید بخندم آنقدر
تا دل گیرد آرام
بر جان من نه هیچ تار موی سفید است
نه هیچ مهر پیرانه

من
زیبایم
بیست و دوساله
تندر صدایم
می درد
گوش دنیا پس می خرامم
ای شما
ظریف الظرفا
که عشق را
با کمانچه می خواهید
ای شما
خشن الخشنا
که عشق را
با طبل و تپانچه می خواهید
سوگند
حتی یک نفرتان
نمی تواند
پوستش را
چون من
شیار اندازد

دنباله ی شعر در ادامه ی مطلب

مالنا بازتاب سقوط جامعه

مالنا از آن دست فیلمهایی است که باید در آرشیو خود داشت.

يادداشت كيارش:

هنر هفتم يكي از فراگيرترين هنرهای مورد علاقه اكثريت هنردوستان مي باشد.

من نيز خود را در زمره ي اين اكثريت علاقه مند مي دانم. من فيلمهاي زيادي ديده ام و سعي نموده ام فيلمهاي هنري و صاحب سبك را تا حد امكان بيننده باشم. اگر از مالنا  به عنوان يكي از تاثيرگذارترين فيلمها ياد كنم، چيزي به گزاف نگفته ام. فيلمي سراسر معنا كه سقوط يك جامعه كوچك ( الگويي از كشوري بزرگ) را با روايتي هنري به نمايش مي گذارد. علي رقم تمام زواياي سياسي و طعنه هاي از اين دست كه داستان فيلم بهانه ي آن قرار گرفته است، برخورد اجتماع با نوع زن و ابزار نمودن زنان جهت دست يابي به مقاصد پليد ( مردان و سياست مداران) داستاني مستقل است كه برداشتها و مقاصد سياسي هم از آن كمك گرفته اند.

نسخه ي اصلي فيلم به زبان ايتاليا يي مي باشد، اما اخيرن زيرنويس فارسي آن نيز وارد بازار فيلم شده است. به شما عزيزان فيلم دوست پيشنهاد مي نمايم كه اين فيلم را ببينيد.

اگر بيننده اي از نظر محتوا و زيباشناختي سينما، استطاعت كمي داشته باشد، ممكن است نكات فرعي و جنسي آن را برجسته تر از محتواي هنري تصور نمايد.

با مطالعه ي متن ذيل، شناخت اوليه از اين فيلم و آشنايي با تفكرات كارگردان آن « تورناتوره» قابل حصول خواهد بود.

 دنباله ی مطلب را بخوانید

شرحی از احمد شاملو

در خصوص ترجمه «دنِ آرام»

یادداشت کیارش:

هگل جایی گفته است: من دارم به فلسفه زبان آلمانی یاد می دهم. سئوالی که پیش می آید این است که ما چقدر در این مهم کوشا بوده ایم؟ تا چه حد دستور زبان و استفاده صحیح از کلمات و حتی نگارش درست را در آثار خود به کار بسته ایم؟ تلاشی که جای خالی آن در بسیاری از اشعار ، داستان، ترجمه ، ... و کلن آثار ادبی ما احساس می شود. این دغدغه باعث شده بود که من در همین حوضه مقایسه ای داشته باشم از چندین ترجمه ی اشعار" گابریل کارسیا لورکا " که توسط بزرگانی چون آقایان احمد شاملو و بیژن الهی و همچنین چند جوان صورت گرفته بود. که آن مطلب در زمانی دیگر تقدیم خواهد شد. اما این بار بحث بر سر کاربرد صحیح زبان و کلمات در ترجمه ی یک رمان است که توسط یکی از هنرمندترین مترجمان انجام شده است.

همواره سخنان و نوشته های آقای احمد شاملو که از منظر نقد و یا نکوهش عنوان شده اند، خواندنی و شنیدنی (گاه جنجالی) بوده و هستند. اصولن دیدگاه های ادبی آقای شاملو ساختار مختص به خود را دارند و به ندرت نثری با سبک و سیا ق ایشان دیده ایم . وی خوب می داند چه می گوید و می نویسد و پیش از هر انتشار، محتوا را به خوبی درک کرده و نتیجه معمولن هم آنی می شد که می اندیشید. هر چند دیر زمانی از ترجمه و انتشار رمان" دن آرام" گذشته است ، اما از شما دوستان ادیب می خواهم که متن پیش رو را مطالعه فرمائید .

(توضیح اینکه نگارش متن مطابق نسخه ی اصلی می باشد)

       از اول‌ قرار به‌ترجمه‌ي‌ لغت‌ به‌لغت‌ نبود. من‌ دن‌ آرام‌ را وسيله‌يي‌ رام‌ يافته‌ بودم‌ براي‌پيش‌نهاد زباني‌ روايي‌ به‌نويسنده‌گان‌ فارسي‌زبان‌. به ‌دليل‌ آن‌كه‌ فضلا بي‌اين‌كه‌ معلوم‌ باشدمشروعیت‌ فتواشان‌ را از كجا آورده‌اند زباني‌ به‌كار مي‌برند كه‌ ربطي‌ به‌زبان‌ زنده‌ و پوياي‌ مردم‌ندارد. (البته‌ بايد ازشان‌ ممنون‌ بود كه‌ حساب‌شان‌ را از حساب‌ مردم‌ جدا كرده‌اند. مردم‌ را باآن‌ها كاري‌ نيست‌.)
ادامه ی مطلب را مطالعه فرمائید

منبع: وبلاگ اصلی سیروس رادمنش 

http://syrusradmanesh.persianblog.ir 

نبودن ظاهری ی روابط ،

دلیل بودن پنهان

آن هاست.

" کاندینسکی"

ماندالا

نشانه ی کوچکی

از نا هدایت

زیر سطح

در انحنای کف پوش ی

در نا پدید ِ رنگ و صدا

دور از تعادل ِ کلام.،

پیش از خط – خط

در فعالیت ِ سطح

(زمستان84 –اهواز- پاساژ) سیروس رادمنش

 دنباله ی اشعار ادامه ی مطلب